Tropical 'cool' showers

 شبی که به يانگون رسيديم ما را بردند آپارتمان‏مان.  من هم خودم رو بردم حمام. وقتی  وارد حمام شدم با اين صحنه مواجه شدم

مدتی دنبال شير آب گرم گشتيم ... نبود

(شما هم نگرديد، نيست)

بعدن فهميديم در اين شهر آب داغ پيدا نمی‌شود، مگر مخزن آبی از تابش بی‏مروّت خورشيد به جوش آمده باشد

!نفست را در سينه حبس کن و برو زير دوش آب سرد

The night we arrived at Yangon they took us to our apartment: Ta Pin Shwe Thee. We went to check out the bathroom. The shower looked like this

For a while we searched for the hot water tap... We found none.

(Don't try, we already searched quite thoroughly!)

Later we found out that in Burma there is no hot water, unless the water in a container almost boils under the merciless tireless sun.

Catch your breath, and push yourself under the cold water!

Wood.

اين جا در رستوران باشگاه پان لانگ در يانگون نشسته‏ام و آبجو می خورم

به جز من تنها یک زوج (احتمالن پولدار ميانماری) اين جا نشسته‏اند که صدای قژقژ صندلی های چوبی سکوت معذبانه‏شان را در 

گوش جيغ می‏زند

... و من حالم خوب است

I'm sitting here drinking my beer in the restaurant of Pun Hlaing Golf Club in Yangon.

I'm all alone except for a (probably wealthy Burmese) couple. The squeak of their wooden chairs makes the uncomfortable silence between them sound like a sharp blade cutting through their state of mind.

And I... feel good.

Be careful what U wish for!

    روز بعد روز اول کار  بود و ما بعد از دو شب سختی که گذرانديم شبيه آدم هايی بوديم که دو شب بسيار سختی را گذارنده اند. رفتيم سر کار نشستيم منتظر و ناگهان مستر کيوی وارد شد. کيوی در قاره‌های مختلف اشاره به ‍‍‍پديده‌های مختلفی دارد. در ايران کيوی يک ميوه است، در نروژ يک سوپرمارکت زنجيره‌ای، و در ميانمار يک بيليونر ِ گرد. وارد شد و گفت «کام!» يعنی بياين! سلامش را خورد قرمساق! علی ای حال، سخن به درازا کشيد و من اصل حرفم را يادم رفت

توی راه که ميامديم شرکت از کنار يک شهرکی رد شديم که دروازه داشت و به نظر جای تر و تميزی ميامد. گفتيم کاش خانه‌ی ما اين‌جا بود! توی شرکت مستر کيوی وقتی ديد قيافه مان شبيه آدم هايی‌ست که دو شب سختی را   گذرانده‌اند بهمان گفت برويم فعلن توی مهمان‌خانه‌ی شرکت ساکن شويم
...مهمان خانه توی همان شهرکی بود که گفتيم کاش

ک.

Tomorrow was the first day at work. While going to the company we passed by a gated community called FMI City, which looked like an alright place to live, a place which looked 'normal'. We both wished we could live there instead of 'The Scary Tower'.

We arrived at work, sat in the lobby waiting for Mr. Kiwi. When he arrived he greeted us with "Come!", and we were like 'what the fuck! at least say hello or something!'.

First thing he asked was if our place was all right. We made him understand that it was all fucking NOT right. So he suggested that they will renovate the place and in the meanwhile we go live in the company's guest house.

Later that day, the company's guest house turned out to be in FMI City.

k.